26 Şubat 2013 Salı

PERSONAL

Her şeyin bir ilki var. Bugüne kadar sayısız günlük tutma girişiminde bulundum ama ilk defa içtenlikle düzenli olarak yazabileceğim özel bir alanımın olmasını istiyorum. İşler ciddiye mi biniyor diye korkuyor insan. Bazen 'sırada ne var' bilemiyor. Herkesin kaçışı, rahatlaması farklı. Zaman çok hızlı akıp giderken satırlara tutunmak istedim; çünkü hiçbir an geri gelmeyecek.
As a person who tried to keep a diary for many times (but couldn't achieved), for the first time in my life I had an urge to write things down. When the stuff starts getting serious, that may scare you. Or you simply cannot know 'what is next'. Everybody has their own way of getting away and relaxing. While the time was passing by so quickly, I wanted to leave a mark from this moment.

4 yorum:

fashion-meets-art dedi ki...

oh i know that...nice post.
wish you the best,
maren anita

FASHION-MEETS-ART by Maren Anita

Hamide... dedi ki...

şiddetle tavsiye ederim, 15 yaşından beri düzenli tutuyorum ve gerçekten en kıymetli hazinem günlüklerim şu an... geriye dönüp o yaşlarda hissettiklerimi okumak o kadar zevkli ki...

New York Lover D. dedi ki...

şu ara tam olarak aynı hissiyat içindeyim, başlamadığım her geçen gün de boşa geçmiş gibi hissediyorum ve bu iyi bir şey mi yoksa kötü bir şey mi bilemiyorum.

Tugce Baysal dedi ki...

Gülüp geçtiğin esprilerden en küçük anlara kadar kaçırmadan not almalısın :)) Ben yapmamıştım pişmanım :/